8 Temmuz 2008 Salı

Unutulmaz..


Unutulmaz olan ne aslında, acılar mı, güzellikler mi.. bence unutulmaz olanlar, yaşadıklarımdır, acı- tatlı, komik- üzücü, kısa- uzun..
Oğlum’la da böyle günler yaşıyorum şimdi kısa ama komik, tatlı ama acı.. niye mi.. çünkü çalışan bir anne olarak, kreş’e onu bırakırken, tatlı- nohut yaşlar dökerken ifadesinin duruluğu, akan yaşlarının gerçekliği ile beni büyülüyor güzelliği oğlumun, acı- onu bırakmak.. akşam beni göreceğini bilse de acım büyük.. unutmam
Üzgün..
erken uyur benim oğlum, erken de uyanır.. ben ise evden erken çıkar, geç girerim.. onunla kısıtlı zamanımız da yaptığımız en fazla alt açma-kapama belki yemek, ananesinde yemediyse.. yapmak isteyip de onunla yapamadığım öyle çok şey var ki.. yapamıyorum.. üzgünüm
Bencil..
aslında bakıyorum, herkes gibi benim de elimde seçeneklerim var, evde-anne olabilirim, oğlumla dilediğim gibi zaman geçirir, kendime vakit ayırır, iyi bir eş, iyi bir anne, iyi bir evlat olurum belki, ama ev bana uygun bir oyun alanı değil ki, ben dışarıda yaşamalıyım, bir amacım olmalı, oğlumu düzgün yerlerde görmek için verdiğim mücadelede! oğlumu ya suçlarsam bir gün.. “senin yüzünden” lerle başlayan cümlelerimle, ya onu üzersem, hiç suçu yokken, ona bu koca yükü verirsem, kendi yüklerini nasıl taşır benim oğlum,” kendim için çalışıyorum”.. bencilim
Mutlu..
çalışıyorum, çünkü sağlıklıyım, sabah uyanıp oğlumu görüyorum, sesini duyuyorum, mis gibi kokusunu içime çekiyorum, elini tutuyorum iki elimde var, yürüyorum peşi sıra ardından, mutluyum çünkü sağlıklı bir oğlum ve beni insan gibi seven bir kocam olduğu için “çok şükür!”
Farkında..
Tüm bunları farkında olduğum için bilinçliyim, yeni deneyimler kazanıyorum hayatta, aslında çok kızdığım, beni çok fazla üzenlere, bana kattıkları için belki de teşekkür etmeliyim, yine de insanım, doğal, saf, duru, biraz melek biraz şeytan.. bir bütünün tüm parçaları, sonsuz kolları olan bir ahtopot, pembe, gözalıcı, derinlerde..yalnız.. ama hep merak edilen.. bir kolunu verince, diğerlerini kaptıran..
Sevgi
hayat işte, içinde sonsuz çelişkiler taşıyan, seni bir anda buradan alıp, oraya koyan, yaşamaya doyamadığım, bana oğlumu verdiği için hep teşekkür edip, dua ettiğim yüce allahım, beni sevgi ile donattığın için bir kez daha teşekkür ederim..

Hiç yorum yok: